© يادداشت‌های من در زمینه‌‌ی ایران‌شناسی

17 ژانویه 2011

«انشان» و «پارسوماش» کجاست؟

دسته‌بندی شده در: Uncategorized,استوره ها و افسانه های ایرانی — سـوشــیـانـس @ 10:18

آیا پارسوماش و انشان ، مسجدسلیمان و ایذه امروزی است؟

خاندان هخامنش، در سالهای پیرامون 700 پیش از زایش مسیح، نخستین بار در سرزمین کوچکی به نام پارسوماش، در دامنه های کوههای بختیاری در دوسوی رود کارون،در بخش خاوران شوشتر که مسجدسلیمان و ایذه ی امروزی را هم در بر داشت، فرمانروایی کوچکی بنیان نهادند. (بنگرید به: ایران، از آغاز تا اسلام : 124). برخی از پژوهندگان تاریخ وباستان پژوهان ِایرانشناس، گمان می زنند که انزان یا  انشان همان پارسوماش و پارسواش ــ که پارسوا یا پارسوما نیز آمده است ـــ  می باشد که نخستین به زبان ایلامی و دومین به زبان پارسی هخامنشی (پارسی باستان)، هر دو بر یک سرزمین نهاده شده بودند. .(بنگرید به: تاریخ باستانی ایران: 117-110). این گمان از آنجا برآمده که شاهان انشان، نخست زیر فرمان ایلامی ها بود و پس از آنکه مادها با شکست فرمانروایی ایلام، شاهنشاهی بزرگ مادی را بنیان نهادند، به مادها پیوستند. هخامنش و فرزندش، چیش پیش ، خود را با بازخوانی به نام آن سرزمین، شاه شهر انشان میگفتند. برخی پژوهندگان انشان و پارسوماش را نام دو بخشی از سرزمین زیر فرمان چیش پیش، پسر هخامنش می دانند که وی هنگام مرگش به دو فرزندش واگذارد .بخشی را که به اریارمنه واگذارد، انشان بود و وی همچنان فرنام شاه انشان را داشت و پارسوماش بهره ی کورش یکم شد که خود را  شاه بزرگ پارسوماش نامید. . (ایران، از آغاز تا اسلام: 126- 125) پسر وی،  کمبوجیه ی یکم، پسر کورش یکم با دختر پادشاه ماد، به نام ماندانا، پیوند زناشویی بست که کورش بزرگ هخامنشی، سرشناس ترین، نامآورترین و ، خوشنامترین ِ شهریاران همه ی زمانه های ایران از آن دو زاده شد. در 530 سال پیش از زایش مسیح کورش بزرگ هخامنش با شکست پدر بزرگ مادری ِ خویش و پادشاه ماد، استیاگس، پارسها و مادها با هم یگانه نمود و جهانشاهی بزرگ هخامنشیان رابنیان گذاشت. (بنگرید به: ایران، از آغاز تا اسلام: 133-132)در مسجد سلیمان امروزی جای هست به نام سرمسجد می شود که گفته می شود زادگاه کورش بزرگ در همان پیرامون بوده است البته در آنجا بازمانده های یک آتشکده یا نیایشگاه باستانی دیده می شود و هیچ پیوندی با مسجد و اسلام ندارد.

تپه باستانی «کَلگه زری» در مسجدسلیمان

دسته‌بندی شده در: Uncategorized,استوره ها و افسانه های ایرانی — سـوشــیـانـس @ 09:36

 

تپه باستاني «كلگه زري» (= زرین) در جنوب شهر مسجدسليمان (پارسوماش)، در  کوی (محلّه)ِ «كلگَه» جای دارد و به هزاره سوم قبل از ميلاد مربوط است. سنگنبشته یی در آنجا یافت شده که به گمان برخی از دانشمندان، در باره ی ابراهيمِ پیامبر سامی است و میتواند نشانگر پذیرش دین وی و از سوی مردمان آن روزگار بوده است. درازای این سنگ نبشته 6 متر و پهنای آن 4 متر  است كه بر روي دیواره ی سنگی بزرگی كنده شده است. افزون بر آنچه گفته شد، در این تپه ی باستانی ، نشانه ها و میادگارهایی از هنگامه ی ساسانيان و اشكانيان و هخامنشیان بدست آمده است.( روی این تپه، پوشیده است از خرده سفالها و کوزه های شکسته).

نام محله ی کلگه از همین تپه گرفته شده و نیز  نام این تپه از آم روی کلگه گذاشته شده است که در کاوشهای انجام شده در آن پیکره یی زرین (=از جنس طلا) از یک کَل (= بز کوهی) یافته شده است و واژه ی  کلگه از دو بخش «کل»(= بُز کوهی)  + گه (= گاه؛ پسوند جای و مکان) ( Kal+Gah ) برآمیخته شده و روی هم به معنای  جایگاه «کَل » است. امروزه در زبان مردمان  آن را کلگِه (Kalge) نیز می گویند ولی درست آن همان است که گفته شد

 

پوسته: Rubric. وب‌نوشت روی وردپرس.کام.

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.